Sign in to see photo and full profile. Join now if you're new. Standard account is free. Premium account is optional.

Ptolemaios • 41 • Łódź • „Dlaczegoś taki twardy! — rzekł...

„Dlaczegoś taki twardy! — rzekł raz do diamentu węglik kuchenny; czyż nie jesteśmy spokrewnieni?”
Dlaczegoście tacy miękcy? O, bracia moi: ja was tak oto pytam: czyż nie jesteście — braćmi mymi?
Czemuż tak miękko, tak ulegle, tak ustępczo? Czemuż tyle zaprzeczeń, tyle zaparcia jest w sercach waszych? Czemuż tak mało przeznaczenia jest w waszym wejrzeniu?
A jeśli przeznaczeniami być nie chcecie nieubłaganymi: jakże byście wraz ze mną mieli kiedyś — zwyciężać?

A gdy twardość wasza ani błysnąć, ani przedzielić, a przeciąć nie zdoła: jakżebyście wraz ze mną mieli kiedyś — tworzyć?
- Fryderyk Nietzsche

Szukam tutaj Ludzkiego Diamentu. Nie tylko takiego, który ładnie błyszczy, ale tak twardego, z którym mógłbym wyciąć z tego świata nasze przeznaczenie.

Węgliki kuchenne mnie nie interesują.

"strzeż się przeciętnego mężczyzny
przeciętnej kobiety
strzeż się ich miłości
ich miłość jest przeciętna
i szuka przeciętności"

Choć Bukowskiego uważam za degenerata, to ten fragment mu się udał.
Nie lubię przeciętności i uciekam od niej.
Z przeciętniackimi ludźmi nie znajdę wspólnego języka.

Choć jest coś gorszego, jak to pisała Ayn Rand - modniacki non-konformizm. Tego nie znoszę jeszcze bardziej.